Gaan met die banenafspraak!

In een tijd van zorgen om gezondheid en banen zoals Snelle en Davina Michelle het zouden zeggen (of eigenlijk zingen), vind ik het tijd om een positief nieuwsbericht binnen de arbeidsmarkt te delen. Centraal staat een mooie ontwikkeling (met daarbij een aantal vraagtekens) rondom de banenafspraak. Omdat ik zelf (sinds kort) veel te maken heb met de banenafspraak, vind ik het erg leuk om mijn mening over een deel van dit onderwerp te geven. Daarnaast vind ik het vooral een heel belangrijk item dat alle aandacht verdient. 

De banenafspraak

Sinds begin dit jaar zet ik mij als projectmanager en recruiter met veel plezier in voor mensen met een arbeidsbeperking of arbeidsuitdaging. Vanaf dat moment ben ik mij dan ook meer gaan verdiepen in onderwerpen als inclusie, diversiteit, het doelgroepregister en zo ook de banenafspraak. Maar wat houdt die banenafspraak nu ook alweer in? Even in het kort: In 2026 moeten er in totaal 125.000 banen zijn gecreëerd voor mensen met een arbeidsbeperking. Deze banen zijn weer te verdelen in 100.000 banen binnen het bedrijfsleven en 25.000 banen binnen de overheid.  

De banenafspraak en ik

In een paar maanden tijd ben ik er wel achter gekomen dat ‘’de doelgroep’’ nog behoorlijk complex kan zijn. Wie bij het ene bedrijf wel binnen de doelgroep valt, past bij de andere organisatie niet binnen de gestelde kaders van de zogeheten arbeidsparticipant. De kaders verschillen dus vaak per organisatie. Dit is iets wat ik zelf soms lastig vind, het gaat immers (even makkelijk gezegd) om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Op welke manier en in welke mate dit op iemand van toepassing is vind ik eigenlijk niet zo relevant, echter ik heb hier tijdens de werving natuurlijk wel rekening mee te houden. Maar hoe vervelend is het wanneer je iemand moet vertellen dat hij of zij niet in aanmerking komt voor een baan omdat de kandidaat niet op ‘’de juiste’’ manier een afstand tot de arbeidsmarkt heeft? Gaan we dan niet voorbij aan het doel waarvoor de banenafspraak in het leven is geroepen? Er moet toch juist niet naar ‘’beperkingen’’ worden gekeken maar naar talent en naar wat kan iemand wel? Aan de andere kant snap ik ook wel dat er bepaalde kaders gesteld moeten worden, toch ben ik van mening dat hier nog veel winst te behalen valt. Maar goed, hier laat ik natuurlijk vooral mijn sociale hart spreken.

Een nieuw wetsvoorstel

Nu las ik laatst een artikel waarin beschreven staat hoe de banenafspraak in een eenvoudiger ‘’systeem’’ kan worden gegoten. Het betreft een wetsvoorstel dat voor vereenvoudiging moet zorgen van de banenafspraak, dit alles zodat een grotere arbeidsdeelname van de doelgroep kan worden gerealiseerd. Toen ik dit last dacht ik: yes! Dit is wat we nodig hebben. Het aantrekkelijker en vooral eenvoudiger maken voor organisaties om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen. Het wetsvoorstel dat er nu ligt moet ingaan per 1 januari 2022. In het voorstel staat o.a. dat het onderscheid in sectoren moet komen te vervallen. Daarnaast zijn er wijzigingen opgenomen in de afspraken over het loonkostenvoordeel (LKV) banenafspraak. Er wordt hierbij o.a. gesproken over de invoer van een banenafspraakbonus en daarnaast is een doelgroepverklaring LKV banenafspraak vanaf 2024 niet meer vereist (HR Adademy, 29 mei 2020). Veel positieve ontwikkelingen dus. Daarnaast vind ik het wel opvallend dat het onderscheid in sectoren moet komen te vervallen. Hier kom ik zo nog op terug.

De huidige cijfers op een rij

Kijkend naar de cijfers doet vooral de marktsector het erg goed. Volgens het UWV heeft de marktsector namelijk in 2019 opnieuw de doelstelling behaald (46.776 banen i.p.v. de gestelde 40.000). Een topprestatie! De overheidssector creëerde daarentegen slechts 4.285 banen i.p.v. de gestelde 15.000 (HR Academy, 29 mei 2020). Het plan om onderscheid in sectoren te laten vervallen vind ik daarom geen goed idee. Het lijkt mij juist goed om inzichtelijk te houden waar het goed en waar het minder goed gaat. Door van elkaar te leren (en soms ook af te kijken) kan er toch progressie geboekt worden en naar de gestelde doelen worden gewerkt? Het kan natuurlijk zo zijn dat er andere redenen zijn voor deze keuze. Maar zo op het eerste gezicht lijkt het op kiezen voor de makkelijkste weg en dat betreur ik.

Gaan met die banenafspraak!

Persoonlijk ben ik over het algemeen dus erg blij met het nieuwe wetsvoorstel en de intentie hiervan. Wat ik eigenlijk wil zeggen met mijn verhaal is dat we vooral kritisch moeten kijken naar de knelpunten (wat nu gelukkig ook gebeurt) en van daaruit het zo aantrekkelijk mogelijk maken om mensen met een arbeidsuitdaging in dienst te nemen.

Ik ben zelf in ieder geval binnen een paar maanden erg enthousiast geworden over de banenafspraak. Om deze reden vind ik het dan ook een goed plan om mijn eigen ervaringen (tot dusver) en het nieuwe wetsvoorstel met u te delen. Op naar de 125.000 banen zou ik willen zeggen (of meer natuurlijk)! Met andere woorden: gaan met die banenafspraak!

Door Geerten Derks

Geef een reactie

Required fields are marked *