Ik wens je een ongeschikt nieuw jaar

Op de drempel van het nieuwe jaar kijken we allemaal even achterom. Aan alles wat 2019 ons bracht, maar ook aan wat ons dit jaar werd ontnomen. Veel mensen verloren geliefden, hun relatie of hun baan. Zoals elk jaar ontkwamen we niet aan verdriet en onzekerheid, zoals er gelukkig ook in ieders leven wel momenten van blijdschap zijn geweest.

Voor mijzelf was 2019 een overwegend mooi jaar. Ondanks de zorgen en drukte die mijn levensfase nu eenmaal met zich meebrengt, heb ik met plezier gewerkt en fijne vakanties gevierd, grote en kleine keuzes gemaakt en ben ik eindelijk gestart met de post-hbo opleiding waar ik 7 jaar geleden al brochures van opvroeg. Maar ook stond ik voor spannende beslissingen, worstelde ik met onrechtvaardigheid en ontving ik wel érg veel overlijdensberichten dit jaar…

Het enige dat ik in 2020 nog wel wil verliezen is gewicht. Maar dat is slechts ijdelheid, dus niet ècht belangrijk. Het algehele gevoel dat overheerst is dankbaarheid. Dankbaarheid voor gezondheid van mijzelf en mijn geliefden, maar zeker ook voor mijn leuke baan, de ontwikkelkansen en het gevoel van vertrouwen dat dit alles met zich meebrengt. Dankbaar voor de EnergieQe gesprekken met collega’s, opdrachtgevers en kandidaten over werk en het leven in het algemeen.

Misschien nog wel méér dan van de inspirerende ondernemers en ‘perfect match’ kandidaten die ik sprak, kreeg ik energie van de ‘ongeschikte kandidaten’. Of beter: in eerste oogopslag misschien niet direct passend. Het cv dat niet lijkt aan te sluiten, maar de mens erachter wél. Die gesprekken die een brede lach toveren op het gezicht van een kandidaat die zegt “daar had ik zelf nooit aan gedacht / op durven solliciteren”. Mogelijkheden creëren in het hoofd en hart van mensen, en ondernemers bewegen mee te denken in die kansen. Verrassingen bewerkstelligen. Ik word daar zo blij van. De tijd is er gelukkig naar. Niet alleen vanwege de krappe arbeidsmarkt, maar omdat we dagelijks om ons heen zien hoe belangrijk het is om je goed te voelen bij wat je doet. Hoe werk dat niet past bij jouw waarden, je leegzuigt tot je het niet meer kunt.

Maar ook; wat het met je doet als je géén werk hebt. Want even goed in dat economisch fantastische 2019 verloren mensen hun baan, door reorganisatie of faillissement, en kwamen (nog) niet aan het werk. De juichsfeer over arbeidskansen voelt niet iedereen. Functies zijn de afgelopen jaren inhoudelijk sterk veranderd, waardoor doen-wat-je-altijd-deed geen optie meer is. Maar iets nieuws doen vraagt lef, van jou maar ook van de maatschappij. De focus bij bedrijven ligt nog steeds sterker op het binnenhalen van nieuw, dan op het ontwikkelen van reeds aanwezig potentieel. Inclusief ondernemen staat nog altijd dieper gekerfd in het beleidsplan dan in het hart van de manager die het zou kunnen uitvoeren.

En in de druk(te) van alledag kan ik ook begrijpen dat het soms niet lukt om de juiste keuzes te maken. Deskundigheid contracteren gaat nu eenmaal sneller dan deskundigheid ontwikkelen. Maar loyaliteit is niet te koop, en het bieden van kansen onbetaalbaar.

Ik heb geen glazen bol. Ik weet niet wat 2020 ons brengt. De nieuwe arbeidswetgeving en stagnerende groei zal zaken veranderen. Soms positief, soms negatief. Aan voorspellingen waag ik me maar niet. Maar als er iets is dat ik wens, dan is het dat iedereen zijn plek vindt, kansen krijgt om te leren en te groeien, en zich gewaardeerd en gezien voelt in de maatschappij. Want of je nou 18 bent of 62, of je nou een beperking hebt of na een decennialang dienstverband weggesaneerd bent; jij hebt iets te bieden. Waar je goed in bent, wat je geleerd hebt in het leven en wie je bent. Laat niemand je vertellen dat je te oud bent of ongeschikt, en voorál niet het stemmetje in je eigen hoofd! Je bent pas verloren als jij jezelf opgeeft.

Je hebt maar één baan nodig. Eén kans. En ik verheug me erop daar in 2020 weer voor te strijden. Onverwachte gesprekken te voeren, mogelijkheden te creëren, minder bewandelde paden te kiezen. Samen met jou als werkzoekende, werkgever, twijfelaar, ambitieuze, onzekere of gewoon nieuwsgierige. Het enige dat je nodig hebt, is een begin. En laat er nu net weer een nieuw begin aankomen!

Ik wens jou en iedereen die je lief is een goede, veilige jaarwisseling en een 2020 vol mooie kansen.

En dat gewicht… ach…

Eerst nog maar een oliebol…

Door Stéphanie Berris

Geef een reactie

Required fields are marked *